MESAFE VE MERHAMET
Yönetimde denge meselesi
Hayatta her şeyin bir ölçüsü vardır…
Sevginin de ölçüsü vardır, öfkenin de… Samimiyetin de bir sınırı vardır, ciddiyetin de… Ölçü kaybolduğunda, niyet iyi olsa bile sonuç çoğu zaman iyi olmaz…
İnsan ilişkilerinde sık yapılan yanlışlardan biri şudur: İyiliğin her zaman aynı şekilde karşılık bulacağını zannetmek…
Oysa hayat bize başka bir hakikati öğretir… Bazı insanlar merhametten anlar, bazıları zafiyet zanneder… Bazıları tevazudan etkilenir, bazıları onu sıradanlık kabul eder… Bazıları yakınlığı vefa sebebi sayar, bazıları ise sınırların kalkmasını fırsata çevirir…
İşte tam burada denge başlar…
Bir toplumu yönetmenin de, bir kurumu ayakta tutmanın da görünmeyen bir disiplini vardır… Her ilişkinin bir ölçüsü, her makamın bir ciddiyeti, her sorumluluğun bir ağırlığı bulunur…
Çünkü aşırı samimiyet bazen saygıyı azaltır…
Ölçüsüz yakınlık bazen sınırları belirsiz hale getirir…
Fazla tevazu ise bazı insanlarda kıymet bilmek yerine şımarıklık üretir…
Bu yüzden eskiler “mesafe, muhabbeti korur” demiştir…
İnsanlara tepeden bakmak elbette doğru değildir… Kibir, yöneticiyi çürüten en büyük hastalıklardan biridir… Fakat vakarı kaybetmek de doğru değildir… Çünkü vakar, kibir değildir; bulunduğu makamın sorumluluğunu taşıyabilmektir…
Bir öğretmenin sınıfta bir otoritesi vardır…
Bir hâkimin mahkemede bir ciddiyeti vardır…
Bir devlet adamının toplum karşısında bir ağırlığı vardır…
Bu ağırlık kişisel üstünlük değil, görevin gereğidir…
Bugün birçok yerde yaşanan sıkıntının temelinde biraz da bu denge kaybı yatıyor… İnsanlar ya gereğinden fazla sertleşiyor ya da gereğinden fazla gevşiyor… Oysa ne sürekli sertlik çözüm üretir ne de sınırsız yumuşaklık…
Merhamet gerekir ama ölçülü…
Yakınlık gerekir ama seviyeli…
Tevazu gerekir ama vakar korunarak…
Çünkü hayat bize şunu öğretmiştir:
Aşırı sertlik insanı yalnızlaştırır…
Aşırı yumuşaklık ise bazen insanı değersizleştirir…
İkisi arasında bir denge kurabilenler ise hem sevgiyi korur hem saygıyı…
Belki de hikmet tam olarak budur…
Kalbi yumuşak tutarken duruşu sağlam tutabilmek…
Çünkü bazı kapılar sevgiyle açılır…
Bazı sınırlar ise ciddiyetle korunur…
Mehmet Akpınar
28 Mayıs 2026