YEDİNCİ KISIM HAYATIN İÇİNDE BİR MÜCADELE

HATIRAT 26 — Yirmi Yaşında Evlilik, Üniversite ve Memuriyet

Yirmi yaşında evlendim.

Üniversiteyi kazandım.

Devlet memuru oldum.

Üç önemli sorumluluk aynı dönemde hayatıma girdi.

Aile kurmak…

Çalışmak…

Okumak…

Kolay değildi.

Fakat gençlikte öğrendiğimiz çalışma ve sorumluluk anlayışını hayata geçirmeye çalışıyordum.

Hayat artık yalnızca kitaplarda okuduğum mücadelelerden ibaret değildi. Mücadelenin bizzat içindeydim.

HATIRAT 27 — Trabzon’dan Kahramanmaraş’a: Zor Bir Karar

Trabzon’da iktisat bölümünü kazanmıştım.

Memuriyetle üniversiteyi birlikte yürütmekte zorlandım.

Kahramanmaraş merkeze tayinimi yaptıramadım.

Sonunda memuriyetten istifa ettim.

Yeniden üniversite sınavına hazırlandım.

1996 yılında Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İşletme Bölümünü kazandım.

Bazen insan bir hedefine ulaşabilmek için başka bir imkândan vazgeçmek zorunda kalabiliyor.

HATIRAT 28 — Kıbrıs Meydanı’ndaki James Bond Çantası

Üç çocuğum vardı.

Üniversite okuyordum.

Ailemin geçimini sağlamak zorundaydım.

Kahramanmaraş Trabzon Caddesi’nde, Kıbrıs Meydanı’nda işportacılık yaptım.

James Bond çantamın içerisinde çakmaklar vardı.

Müzikli çakmaklar…

Değişik modeller…

Zabıta görevlileri geldiğinde çantamı kapatır, bir banka otururdum.

Görevliler uzaklaşınca yeniden satışa başlardım.

O çantanın içerisinde yalnızca çakmaklar değil, bir babanın ailesine karşı sorumluluğu da vardı.

HATIRAT 29 — Depolar Dolusu Kitap Sattığım Yıllar

İşportacılığın ardından kitap ticaretiyle de uğraştım.

Ömer Nasuhi Bilmen’in Büyük İslâm İlmihali ve tefsir eserlerini sattım.

Kahramanmaraş’ta çok sayıda kitabı okuyucularla buluşturdum.

Ticareti öğrendim.

İnsanlarla ilişkiler kurdum.

Esnafı tanıdım.

Güvenin önemini yaşayarak gördüm.

Gençliğimde kitaplar beni yetiştirmişti. Daha sonra aynı kitaplar geçimimi sağlamama da vesile oldu.

HATIRAT 30 — Sabah Ezanına Kadar Çalışan Üniversiteli

Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İşletme Bölümünde okuyordum.

Aynı zamanda fahri imam hatiplik yapıyordum.

Namaz vakitlerinde camiye gittiğim için bazı dersleri kaçırıyordum.

Arkadaşlarımdan notlar alıyordum.

Geceleri ders çalışıyordum.

Bazen sabah ezanına kadar uyanık kalıyordum.

Hatta namazdan sonra tesbih çekerken uyuyakaldığım zamanlar oluyordu.

Eşim bu dönemde bana çok yardımcı oldu.

Bazen ders notlarını o okurdu.

Ben dinlerdim.

Birlikte çalışırdık.

Bütün bu zorluklara rağmen üniversiteyi bölüm beşincisi olarak bitirdim.

Bu başarı yalnızca benim değildi. Eşimin fedakârlığının, arkadaşlarımın desteğinin ve yıllarca verdiğimiz emeğin de sonucuydu.