GAYRETİN BEREKETİ

“Takdir gayrete aşıktır” derler. Başarı da gayreti sever. Çünkü başarı, bekleyene gelmez. Çalışan, başlayan ve devam eden insanın kapısını çalar…

Tembellik insanı yavaş yavaş esir alır. Önce çalışma isteği kaybolur. Ardından zindelik gider. İnsan hareketsiz kaldıkça bedeni de yorulur. Hastalık, başarısızlık ve geçim sıkıntısı peş peşe gelebilir…

“Erken kalkan yol alır” sözü boşuna söylenmemiştir. Güne erken başlayan insan, vaktini kazanır. İşine yetişir. Önündeki fırsatları daha iyi görür…

Bir de “Bugünün işini yarına bırakma” deriz. Ne kadar kıymetli bir öğüt! Çünkü yarının da kendi işi vardır. Bugün yapmadığımız iş, yarın önümüze iki kat yük olarak çıkar…

Bazen bir çuval zeytine bakarız. “Bu iş nasıl bitecek?” deriz. Oysa başlasak bir tanesini ayıklarız. Sonra bir tanesini daha. Yanımızdaki de gayretimizi görüp el atar. Bir bakmışız, bitmez dediğimiz iş birkaç saatte bitmiş…

Gayret böyledir. Önce insanın kendi içindeki ağırlığı kaldırır. Sonra çevresindekileri harekete geçirir. Bir kişinin başlaması, birçok kişinin işe katılmasına vesile olur…

Yolda bir taş düşünelim. Binlerce insan yanından geçer. Kimi taşa kızar. Kimi taşı oraya atana söylenir. Fakat kimse eğilip taşı kaldırmaz…

Sonra bir kişi gelir. Hiç konuşmadan eğilir. Taşı yolun kenarına koyar. Kendisinden sonra geçecek insanları zahmetten kurtarır. Yolu açan, taş hakkında en çok konuşan değil; onu kaldıran kişidir…

Bizim de hayatımızda böyle taşlar var. Bir mahallede çözüm bekleyen mesele var. Bir evde yardım bekleyen insan var. Bir genç, kendisine uzanacak eli bekliyor. Şikâyet etmek kolaydır. Taşı kaldırmak ise gayret ister…

“Tembelin çocuğu olmaz” derler. Bu söz, emeğin meyvesini anlatır. Ekmeyen biçemez. Çalışmayan, ortaya bir eser koyamaz. Sadece niyet ederek bir iş tamamlanmaz…

Bugün İslam toplumlarının üzerinde düşünmesi gereken hastalıklardan biri de tembelliktir. Çok şey konuşuyoruz. Fakat bazen ilk adımı atmakta gecikiyoruz. İmkân beklerken elimizdeki vakti harcıyoruz…

Oysa inancımız bizi gayrete çağırır. Kur’an-ı Kerim’de şöyle buyrulur:

وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ

“İnsan için ancak çalıştığının karşılığı vardır.”…

Tevekkül de gayretin ardından gelir. Elimizden geleni yaparız. Sonra sonucu Allah’a bırakırız. Tarlayı sürmeden hasat beklemek, işi yarına bırakıp bugün sonuç istemek doğru değildir…

Öyleyse bugünün işine bugün başlayalım. Önümüzdeki çuval gözümüzde büyüyorsa ilk zeytini elimize alalım. Yolda bir taş varsa eğilip kaldıralım. Başkasının başlamasını beklemeyelim…

Çünkü zaman geçiyor. Yarının kendi işi bizi bekliyor. Bugün attığımız küçük bir adım ise hem bizim yolumuzu açabilir hem de ardımızdan gelenlerin yolunu kolaylaştırabilir…

Mehmet Akpınar
18 Kasım 2026