Gökyüzünün Kapıları

“Kapısını Salihlere ve fakirlere kapatan hükümdarlara, 
Allah (c.c) ihtiyaçları olduğu zaman, göklerin kapılarını bu 
hükümdarlara kapatır

Bu hadisi şerifteki hükümdardan maksat, küçük bir beldede bir başkanlık da olabilir veya bulunduğu bir kurumda 
yöneticilik de olabilir...
Kısacası, küçük bir aileden tutalım da, devlet yönetimine 
kadar bütün yöneticileri bu hadisi şerif kapsamaktadır...
Yani, kendisinin maiyetinde bulunan, İhtiyaç sahiplerinin 
ihtiyaçlarını görmeyen bir yöneticinin Allah’ta ihtiyacını görmez...
Yani o yöneticinin istemiş olduğu huzuru ve sağlığı vermez...
Göklerin rahmet kapılarını ona kapatır...
Yardım ettiğiniz zaman, ihtiyaç sahibinin yüzündeki gülümsemeyi bir hatırlayın...
Peki, yardım edilmediği zaman bu ihtiyaç sahibinin ağladığını, ızdırap duyduğunu hissedebiliyor musunuz...?
Ve bunun sorumluluğu da sizdedir ve sizden sorulacaktır...
Bunun farkında mısınız...?
İhtiyaç sahibi millet beni görmesin diye halkın huzuruna 

çıkmayan bir yönetici düşünelim; Allah’ta zamanı geldiğinde, 
bu yöneticiye lazım olacak olan gönül zenginliğini ve ihtiyaç 
duyduğu hiçbir şeyi vermeyecektir...
Sünnetullah budur...
Ne kadar verirsen o kadar alırsın...
Sosyal hayatın işleyişi Allah katında da böyledir; Ne kadar hizmet edersen, karşılığını da aynı şekilde göreceksin...
Halka yüz çevirene, Allah da yüz çevirir, halkın ihtiyacını 
görmeyene, Allah da göklerin kapılarını kapatır ve onun ihtiyacını görmez...
Sen güçlü olduğun halde, birilerine bir şeyler vermek zorunda olduğun halde, bunu yapmaz isen eğer; Allah da seni 
muhtaç bir vaziyette bırakacaktır...
Mazlum ve fakir halkı görmeyeni Allah da görmez...
“Ne olursan ol bir baş ol, soğan dahi olsa bir soğanın başı 
ol” sözü aslında insanlığa ve İslâm’a uygun değildir...
“Ne olursan ol, insanlığın başı ol... iyiliğin başı ol... şeklinde bu söz düzeltilmelidir.” diyor İsmet Özel...
Yani yönetici olmak, bir marifet değildir...
Yönetici olmak, bir sorumluluk gerektirir...
Yöneticilik, bir hamallıktır...
Yöneticilik, Allah’ın karşısında titremeyi gerektiren bir 
sorumluluktur...
Yönetici olduğumuz zaman mutlaka hakkını vermek gerekiyor...
İyiliğin başı olmak gerekiyor...
Güzelliğin başı olmak gerekiyor...
Adaletin başı olmak gerekiyor...
Sorumluluğumuzda bulunan, bize bağlı olarak yaşayan 
insanların ihtiyaçlarını görmek gerekiyor...
Yok eğer bunu yapamaz isek, Allah da bizim ihtiyaçlarımızı gidermeyecektir...
Bizim şerefimizi, bizim haysiyetimizi korumayacaktır...