Öze Doğru - 1

Yazıma başlamadan önce Allah’a hamt, Resul’üne selam 
ederim

O Allah ki kendi yolunda çalışıp, cihad edenlere yardım 
eden, tâğut yolunda çalışıp küfredenlere, yeryüzünde Allah’ın 
hakimiyet hakkını gasp ederek, inananlara Allah’ın arzında 
yaşamak hakkı tanımayanlara, haddini bildiren, Kahhar sıfatıyla kahredendir.
O Resul ki Allah’ın yardımıyla az bir toplulukla küfre 
meydan okuyan, kınanmadan ve tehditlerden çekinmeden, 
kafaları patlatırcasına hakkı tebliğ eden, güneş misali elindeki Kuran’la cahiliyeyi aydınlatan, inananları onun sayesinde 
küfrün karanlığından İslam’ın adaletine ve aydınlığına çıkaran, hakikat güneşidir.
Biz Müslüman olmakla ne kadar Allah’a hamt etsek azdır. 
Resule ümmet olmakla çok bahtiyarız. Çünkü Hz. Muhammed 
(sav) bize hem dünyada mutluluğa hem de ahirette kurtuluşa sevk eden bir muştuyu sunmuşlardır. Kim ki Allah yolunda hakkıyla yürür ve onun biricik Resul’üne her konuda tabi 
olursa, Allah onların dostu olacak ve dünyadaki tüm güçlere 
karşı (sayılarına, silahlarına rağmen) muzaffer kılacaktır.
Zira Resulullah buyuruyor: “Ben iki şeyi size emanet ediyorum. Eğer onlara sımsıkı (ama sımsıkı) sarılırsanız delalete 

(sapıklığa), fırkalaşmaya düşmezsiniz. Onlar; Allah’ın Kitabı 
hayat nizamımız Kur’an ve yegâne kılavuzumuz Hz. Muhammed (as)’ın sünnetidir.”
Geçmişteki müminlerin zafere ermesindeki ve zilletten 
kurtulmasındaki biricik hikmet: Onların Kuran’a ve Sünnet’e 
sımsıkı bağlanması ve izzeti Allah’ın nizamında aramalarındandır.
Fakat bugün inandıklarını iddia edenler ve Kuran’dan 
habersiz olanlar, küfre uymakta onların geçici güçlerinden 
korkmakta ve İslam’ı da yaşamayı ertelemektedirler. İslam 
nizamı bizi kurtarmaya ve üstün kılmaya yettiği halde, zavallılar diğer nizamlara tabi olarak veya Allah’tan korkmadan 
İslam’ı bir oyuncak gibi adeta orasından burasından tavizler 
vererek, (sanki bu nizam küçük ve zayıfmış gibi) İslam’ı hâkim kılmaya çalıştıklarını iddia ediyorlar.
Halbuki Resul ve onun emsalsiz ashabı, cemaatı, İslam’ı 
hakkıyla yaşadıkları için ve bu davada fedakârlık yaptıkları 
için zafere ve yüceliğe ermişlerdi. Her ne kadar çağ değişmiş olsa- da cahiliye aynı cahiliyedir. Ve Resul’ün gönderiliş 
sebebi de cahiliyeye karşı koyma ve İslami yaşama usulünü 
ümmetine öğretmek içindir. Aynen ashap gibi yaşanmadığı ve 
davranılmadığı sürece, İslam hâkim olamaz ve müminlerin 
heybeti de küfür karşısında yok olur.
İslam’ın hâkim olması için bizim güvencemiz; demokrasi, küfrün bizi sevmesi ve takdir etmesi değildir. Ancak güvencemiz İslam’dır. Bu gaye dışında hareket ederek İslam’ın 
hâkim olacağına inananlar aldanmışlardır ve ne kadar diğer 
metotlara uyarak hareket ederlerse etsinler, yerlerinde sayacaklar, küfrün kanunları hüküm sürmeye devam edecek, 
kazandıkları tek şey, belki de Allah’ın azabı ve vereceği zillet 
hayatı olacaktır. Bu zilletin sebebi de kurtuluş olarak başka 
reçeteler aradıklarından dolayıdır. Halbuki tek kurtuluş reçetesi, İslam’ın hareket metodudur.

Ancak şu uyanma çağında müminler, hayat nizamı İslam’a 
sımsıkı sarılırlarsa, Allah onların yürüyen ayağı, konuşan dili 
olacaktır. O zaman müminler vahşetten ulviyete, zulümden 
adalete, ancak tüm cahiliye kirlerinden silkinip, harfiyen, topluca Allah’a itaat ettikleri takdirde kavuşacaklardır